TUZLARIJE - D O S J E

22.12.2014.
Iz Banovića stiže doza optimizma:
Rudari dobili 13. platu, u januaru i 200 novih radnih mjesta
Blizu 3.000 rudara rudnika mrkog uglja u Banovićima ove godine proslavljaju jedan od najljepših Dana rudara u postratnoj Bosni i Hercegovini, koji se obiljažava 21. decembra

Tuzlarije


Safer Mušanović, predsjednik Samostalnog sindikata rudara u FBiH i predsjednik sindikata RMU „Banovići“ pohvalio se kako su rudari iz ovog malog rudarskg mjesta na sjeveroistoku Bosne završili sa dobiti koja će iznositi više od tri miliona KM. Uprava je, zbog toga, rudare nagradila regresom i viškom od oko 1.300 KM, a u januaru naredne godine rudari će dobit 200 novih kolega.

"Rudnik u Banovićima primjer je kako stručnost, patriotizam i domaćinski odnos prema kompaniji donosi uspjeh", kaže Mušanović.

"Ali, prije svega važna je stručnost kadrova koji upravljaju rudnikom. Proizvodnja uglja složen je proces, koji ima više desetaka faza, prije nego se dobije finalni ugalj. A, dovoljno je da samo jednom fazom ne upravljaju stručni ljudi, i da cijeli proces trpi. Kod nas to nije slučaj".

Rudnici u Banovićima osnovani su u 1946. godine, ubrzo nakon okončanja Drugog svjetskog rata, preciznije po završetku Omladinske pruge Brčko – Banovići, i prvobitno su nosili naziv „Tito“, po predsjedniku Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije Josipu Brozu Titu.

U prvoj godini rudnici su imali nepunih 696 zaposlenih i proizvodnju od 97.412 tona uglja. Godinu kasnije broj radnika smanjen je na 462, a godišnja proizvodnja povećana na 491.42 tona uglja.

Nakon nabavke novih bagera i intenziviranja površinske eksploatacije u 1982. godini broj zaposlenih se povećao na 3.635, a godišnja proizvodnja dostigla 2.392.705 tona uglja, i to je bila najveća proizvodnja u historiji rudnika 90-ih godina.

Tuzlarije


Do 1991. proizvodnja stagnira, a broj zaposlenih se povećava na 3.835 radnika. Početkom agresije na BiH broj zaposlenih se počinje drastično smanjivati, a prvu ratnu godinu, godišnja proizvodnja pada na 938.670 tona sa tendencijom daljeg pada, da bi poslijeratne godine završila sa 317.089 tona. Tokom ratnog perioda rudnici u Banovićima rade u sastavu RU “Tuzla”. Epilog četverogodišnje ratne proizvodnje od 1.742.248 tona bio je fatalan: devastirani proizvodni kapaciteti, izraubano ležište, neizmirena dugovanja na ime neisporučenih količina uglja premašuju 12 miliona KM.

Nakon rata proizvodnja bilježi rast, ali je očigledno da zajednički rad pod okriljem RU “Tuzla” predstavlja ozbiljnu kočnicu u konsolidaciji i razvoju. Krajem 1998. godine rudnik se izdvaja i nastavlja poslovati kao RMU “Banovići”. Ubrzo uz pomoć tadašnje Vlade FBiH, kupuje pet najsavremenijih dampera. Proizvodnja raste, prvo na milion u 2001. godini, a potom na 1, 2 miliona u 2002. godini i nepunih 1, 3 miliona godinu kasnije.

U 2004. godini otvara se nova stranica historije Rudnika. Krajem maja održana je prva Skupština dioničara na kojoj je donešena odluka o organizacionoj transformaciji u dioničko društvo, kojom država postaje vlasnik 69, 3% kapitala društva, a mali dioničari 30, 7 % kapitala.

Poslovnu godinu RMU “Banovići” završava rekordnom proizvodnjom od 1.328.169 tona separisanog uglja i rekordnom otkrivkom od 7.791.529 kubika čvrste mase. Završni račun pokazuje i rekordnu dobit od 4, 7 miliona KM. Ostvareni rezultati u proizvodnji, otkrivci, ekonomsko-finansijskom poslovanju, redovnim plaćama zaposlenim, i izdvojenih 2, 5 miliona KM za nabavljanje opreme, svrstavaju Društvo među najuspješnije u branši BiH privrede.

(Agencija NAP)

Priredio(la):