TUZLARIJE - KULTURA

18.08.2005.
Novi projekti Srpskog građanskog vijeća
Otkrivanje zaboravljenog pisca
SGV PR Tuzlanskog kantona ove je godine ostvario dva značajna projekta. U maju je štampao knjigu Ljubice Itebejac posvećenu stradalim u masakru na tuzlanskoj Kapiji, a već u junu je pokrenuo projekat za dodjeljivanje najviših priznanja Internacionalne lige humanista Arifu Ahmetaševiću i roditeljima ubijene tuzlanske djece. Nedavno je objavljeno da je ILH uvažila prijedloge SGV-a, tako da će na svečanosti 17. septembra u Tuzli, uz prisustvo stranih diplomata, Arif Ahmetašević biti proglašen INTERNACIONALNIM HUMANISTOM GODINE, kada će mu biti dodijeljena ZLATNA POVELJA MIRA «Linus Pauling» sa Plaketom i Zlatnom značkom Lige. Kao što je pisano, Ahmetašević je ovo priznanje zaslužio za toleranciju iskazanu u vrijeme teških iskušenja.

SGV je prije mjesec dana pokrenuo projekat reafirmacije jednog od najznačajnijih tuzlanskih pisaca, Radovana Jovanovića (1889 – 1937). U SGV-u kažu da imaju namjeru objaviti knjigu Radovana Jovanovića, koja bi sadržavala reprezentativan izbor iz pjesama, proznih zapisa i eseja, a tom bi izboru bili pridodati kritičko-esejistički radovi Meše Selimovića, Derviša Sušića i još nekih autora koji su pisali o Jovanovićevom djelu.

- Smatramo da je djelo ovog najznačajnijeg tuzlanskog književnika u prvoj polovici 20. vijeka nepravedno zanemareno u tuzlanskoj kulturnoj stvarnosti, te da bi njegova reafirmacija doprinijela shvaćanju da je Tuzla imala značajne pisce i poslije Uskufija i Matijevića, ali i prije Meše Selimovića i Derviša Sušića, a čije je djelo cijenjeno u tadašnjim jugoslovenskim okvirima – kaže Mišo Božić, predsjednik SGV-a Tuzlanskog kantona.

Smatra se da je Radovan Jovanović po modernom shvaćanju književnosti prvi tuzlanski književnik. Njegovo je djelo doživjelo kritičku recepciju u jugoslovenskim okvirima. U prvoj polovici 20. vijeka književna Tuzla se prepoznavala po Radovanu Jovanoviću, a o čemu svjedoče mišljenja Meše Selimovića i Derviša Sušića.

- Smatramo da bi izdavanje jedne knjige sa izborom iz dijela Radovana Jovanovića ispravilo ovu višedecenijsku nepravdu prema književnom i općenito kulturnom identitetu Tuzle, jer ne postoji nikakav razlog da se Tuzla ne ponosi svojim prvim i najznačajnijim književnikom iz prve polovice 20. vijeka – kaže Mišo Božić.


antrfile
O Radovanu Jovanoviću


Rođen je u selu Tigare kod Fakovića, nedaleko od Bratunca. U Pragu studira historiju i geografiju, a studije okončava u Zagrebu. Neposredno poslije rata polaže profesorski ispit u Beogradu. Najprije je suplent u Gimnaziji u Sarajevu (1919), a zatim (1921) premješten je u Tuzlu za profesora. Na toj dužnosti ostaje do smrti, 11. februara 1937. godine.

Autor brojnih pjesama, eseja, zapisa i članaka. Prva njegova pjesma S njiva objavljena je u časopisu Vihor 1914. godine. Godine 1920. u izdanju Knjižare Branislav Cerović - Ajhštet u Beogradu, izlazi mu zbirka pjesama Modri smeh. U izdanju Knjižare Jovana Petrovića u Tuzli izlazi mu 1924. godine zbirka pjesama Talas duše i grč tela. Pored toga, objavio je dva separata: jedan o tuzlanskoj Gimnaziji, a drugi o planinama i šumama u religiji i literaturi. Proznim i poetskim prilozima javljao se u mnogim jugoslovenskim listovima i časopisima. Pisao je roman, ali nije stigao da ga objavi (Roman u rukopisu pohranjen je u Historijskom arhivu u Tuzli). Bio je urednik i jedan od pokretača Časopisa Sredina (1925 - 1927).

Objavio knjige: Modri smeh (zbirka pjesama), Knjižara Branislava Cerovića - Ajhštet, Beograd, 1920; Talas duše i grč tela (zbirka pjesama), Knjižara Jovana Petrovića, Tuzla, 1923; Planina i šuma u religiji i literaturi (studija), Štamparija Riste Sekulića, Tuzla, 1926.

Priredio(la): Tuzlarije / Fatmir Alispahić                


Osmrtnicama ba