Vlada je danas utvrdila nacrt Zakona o kulturi. Ovim Zakonom nastoje se jasno i precizno definisati djelatnosti kulture u skladu sa potrebama sadašnjeg vremena i u skladu sa rješenjima koja u oblasti kulture egzistiraju u okruženju, te se daju jasne definicije, prava i obaveze svih nosilaca djelatnosti u kulturi, kao glavnih faktora u ostvarivanju razvoja kulture na području Tuzlanskog kantona.
Pored ustanova i privrednih društava u oblasti kulture, potreban značaj dat je i udruženjima građana, kao i umjetnicima i stručnjacima u kulturi kao fizičkim licima. Takođe je definisan pojam amaterskog djelovanja u oblasti kulture.
Pored toga, ovim zakonom se definišu konkretni načini ostvarivanja podsticaja kulturnog razvoja Tuzlanskog kantona, gdje su dokument strategije razvoja kulture i unaprijed utvrđeni kriteriji za sufinansiranje nosilaca djelatnosti kulture prepoznati kao ključna sredstva u procesu ispunjavanja prethodno utvrđenih i zacrtanih kulturnih potreba, koje će se realizovati prvenstveno kroz postupak kreiranja, finansiranja i sufinansiranja programa i projekata u kulturi, čime će se kulturna scena značajno ojačati.
Posebno treba istaći da se ovim zakonom prvi put definiše pojam umjetnika i pojam stručnjaka u kulturi kao fizičkih lica-nosilaca djelatnosti u kulturi, te da se uvodi Registar fizičkih lica u oblasti kulture što bi, prema mišljenju obrađivača Zakona, trebalo da doprinese jačanju njihove pozicije i uloge u kulturi Tuzlanskog kantona. Također, uvodi se pojam istaknutog stvaraoca u kulturi kao posebnog statusa koji dodjeljuje Vlada Kantona a koji podrazumijeva beneficije u vidu ostvarivanja prava na doživotnu godišnju nagradu u visini od jedne do tri prosječne neto plaće isplaćene u Federaciji BiH, prema posljednjem objavljenom podatku Federalnog zavoda za statistiku.
Trenutno važeći Zakon o kulturi donesen je 1998. godine, te se, zbog nepostojanja sistemskog uređenja oblasti kulturnih djelatnosti i izostanka značajnije podrške i podsticaja razvoja kulture na području Tuzlanskog kantona, u praksi nije ni dosljedno primjenjivao. Njegova pojedina zakonska rješenja su prevaziđena i zastarjela, pa je i kultura, u velikoj mjeri, bila marginalizovana.
Kompleksnost kulture i osobenosti njenih raznorodnih i raznovrsnih sadržaja, nametnuli su potrebu za donošenjem savremenog sistemskog zakonskog rješenja, kojim će se urediti osnovna pitanja od značaja za cjelinu sistema, dok se posebnim zakonima uređuju pojedine oblasti i djelatnosti kulture.
