Četvorica učesnika Marša “Put mira“ koji je počeo 9. aprila ispred suda i zatvora u Hagu danas su prošli kroz Tuzlu, zaustavivši se na Kapiji, gdje su položili vijenac i proučili Fatihu ubijenoj tuzlanskoj mladosti 25. maja 1995. godine.
Suad Pašalić je preživio juli 1995. godine i genocid nad Bošnjacima, a od 1997. živi u Holandiji.
“Put je težak, ali smo se dobro pripremili. Bilo je teško, ali imali smo podršku naših Bosanaca i Hercegovaca bez obzira da li su Srbi, Bošnjaci, Hrvati… Svi su nas podržali. Ja lično i moja ekipa oduševljeni smo zbog ˝Puta mira˝“, kazao je Pašalić, koji ističe kako kilometre ne broje, ali znaju da su zločinci u Hagu presuđeni na više od 1.200 godina zatvora.
Prvi put u “Maršu mira“ od Nezuka do Potočara učestvovat će Cazinjanin Sabit Šišić, koji također živi u Holandiji, a koji je tokom pješačenja od Haga slušao priče preživjelih Srebreničana i dobro zna šta ga čeka na stazi natopljenoj krvlju.
“Motiv je da prenesemo mladima, ali i svima koji brzo zaboravljaju da se ono što se desilo nama ne treba više nikom desiti i da se ponovi. Znači da prenesemo jednu priču o tome i da se s koljena na koljeno ne zaboravi. Cilj je da se ne zaboravi ono što se desilo“, rekao je Šišić.
Učesnik i organizator svakog “Marša mira“ od 2005. godine je i Abdulah Halilović, preživjela žrtva genocida, koji je u Holandiju otišao 1. aprila, a devetog krenuo put Bosne i Hercegovine i rodnog grada.
“Ja sam učesnik ˝Marša mira˝ od 2005. godine koji je bio organizovan sa Crnog vrha, pa do dan danas, tako da sam i učesnik pet ˝Marševa mira˝ Srebrenica – Vukovar. Nisam nikada prelazio ovoliko dugačak put kao što smo ovih dana“, veli Abdulah Halilović, koji sada živi u Srebreniku.
Približavanje 11. jula svake godine otvara najbolnije rane i budi uspomene. Bego Halilović je preživio genocid, ali sjećanja nikada neće izblijediti.
“Kao i svake godine kako se približava 11. jul vraća nas na 1995. godinu i na sve te strahote. Kako se približava 11. jul vraća taj početak baš kao da je jučer bilo“, kaže Halilović.
Plan je da 25. juna stignu u Nezuk i naprave pauzu, a da se od 7. jula učesnici “Puta mira“ pridruže koloni “Marša mira“ te da zajedno sa hiljadama drugih učesnika 10. jula umarširaju u potočarsku dolinu bijelih nišana.
