Meša Selimović rodio se 26.aprila 1910. u Tuzli. Nakon završenih studija na Filozofskom fakultetu u Beogradu, do početka Drugog svjetskog rata, radio je kao profesor u Gimnaziji u rodnom gradu.
Zatvoren je 1942. a 1943. godine stigao je na slobodnu teritoriju. Učestvovao je do kraja rata u borbi protiv okupatora.
Poslije rata je jedno vrijeme radio kao univerzietski profesor u Sarajevu. Potom obavlja niz visokih dužnosti u kulturi (bio je direktor Bosna-filma, direktor Narodnog pozorišta i, konačno, glavni i odgovorni urednik u izdavačkom preduzeću “Svjetlost” u Sarajevu).
Zbog prigušenog sukoba s tadašnjim političkim rukovodstvom u BiH, manifestovanog pojedinačnim gestovima, izjavama i natpisima-napušta Sarajevo i prelazi u Beograd.
Bio je prozaist raznovrsne tematske i žanrovske orijentacije. Počeo je sa književnim radom relativo kasno, prozom sa ratnom tematikom, da bi potom svoj literarni rad usredsredio na refleksiju i univerzalne teme: čovek, njegova egzistencija i sudbina.
Njegov književni opus obuhvata pripovjetke: “Prva četa” (1950), “Tuđa zemlja” (1957); romane: “Tišine” (1961), “Magla i mjesečina” (1965), “Derviš i smrt” (1966), “Tvrđava” (1970), “Ostrvo” (1974); studije i eseje: “Za i protiv Vuka” (1967), “Eseji i ogledi” (1966). Njegov autobiografski spis “Sjećanja” (1957) govori o piščevom životu, književnom radu i nekim književnim i kulturnim događajima i ličnostima.
Puni uspjeh postigao je romanom “Derviš i smrt” (1966). Ovaj roman je osvojio sve značajnije domaće književne nagrade. Slijedi, značajan roman “Tvrđava” (1970). Ova djela prevode se i objavljuju i u drugim zemljama.
Danas, gimnazija u kojoj se školovao i radio nosi njegovo ime, njegovo ime nosi i jedna tuzlanska ulica, u rodnom gradu podignut mu je i spomenik a njemu u čast ustanovljena je i književna nagrada "Meša Selimović".
Umro je 11. jula 1982. godine u Beogradu.
S.M.
