TUZLANKE I TUZLACI

08.01.2005.
Hasan Dervišbegović
Hasan Dervišbegović rođen je u u Tuzli 10. aprila 1943. godine.

Osnovno obrazovanje i klasičnu gimnaziju pohađao je u Tuzli.

Diplomirao je na Tehnološkom fakultet u Tuzli, a svoj magistarski rad odbranio je na Tehnološko-metalurškom fakultetu u Beogradu. Doktorirao je 1982. godine na Tehnološkom fakultetu u Tuzli.

Perspektivnu naučnu karijeru kao docent na Tehnološkom fakultetu u Tuzli napustio je, nadajući se privremeno, kada je prihvatio dužnost predsjednika Skupštine opštine Tuzla. Kao prvi čovjek grada u periodu od 1978. do 1982.godine doprinio je izrastanju tuzlanskog univerziteta u respektabilnu naučno istraživačku instituciju, što je uz izgradnju sportsko rekreativnog centra Mejdan, uspostavu civilnog aerodroma i postojeću privrednu strukturu Tuzlu dovelo u red značajnijih centara ne samo Bosne i Hercegovine nego i u okvirima tadašnje Jugoslavije.

Uspjesi koje je postigao na dužnosti predsjednika Skupštine opštine Tuzla definitivno preusmjeravaju njegov životni put i 1982. godine prelazi u Sarajevo, kao član Izvršnog vijeća SR Bosne i Hercegovine i predsjednik Republičkog komiteta za obrazovanje, kulturu, nauku i sport.

U diplomatsku službu ulazi 1986. godine, kada iz Saveznog sekretarijata za inostrane poslove odlazi na dužnost ambasadora SFR Jugoslavije u Kuvajtu, te sa zaduženjima nerezidentnog pokrivanja Ujedinjenih Arapskih Emirata, Omana i Jemena. U Kuvajtu ga je zatekao rat i iračka okupacija. U tim teškim trenucima medju posljednjima ambasadorima je napustio i medju prvima se vratio u Kuvajt i nastavio sa radom.To mu Kuvajćani nikad nisu zaboravili. Mnogi poslovni uspjesi sa ovom zemljom rezultat su njegovog rada i ugleda koji je tamo stekao.

Od aprila 1992. godine, ambasador dr Dervišbegović nesebično i sa zadivljujućim profesionalnim entuzijazmom i ljubavlju stavlja sebe, svoja znanja i umjeća na raspolaganje državi Bosni i Hercegovini, i do kraja se angažuje u utemeljenju državnog Ministarstva vanjskih poslova.

Izgradnja i začeci diplomatije Bosne i Hercegovine, kao i organizovanje mreže naših diplomatsko-konzularnih predstavništava i rada same centrale Ministarstva, umnogome su bili djelo i rezultat neumornog rada ambasadora Dervišbegovića.

Odvojen od supruge i kćeri, potpuno predan državnim poslovima, ambasador Dervišbegović, i u ratnom je periodu u našoj zemlji, zadržao optimizam, umjerenost i objektivnost, kao i svoj vrhunski profesionalizam u političkoj komunikaciji s brojnim visokim zvaničnicima i diplomatama Evrope i svijeta.

Bio je nezaobilazan sagovornik i tumač borbe za očuvanje države Bosne i Hercegovine članovima diplomatskog kora u BiH i saradnik od povjerenja, respekta i vrhunskog kredibiliteta rukovodstvu zemlje. I njegovom zaslugom stvorene su neraskidive veze koje dalje mi u ministarstvu treba da unapređujemo.

U periodu 1996. i 1997. godine, bio je zamjenik ministra vanjskih poslova BiH, nakon čega je 1998. godine imenovan za ambasadora Bosne i Hercegovine u Švedskoj, pokrivajući nerezidentno i Finsku, Dansku, Norvešku, Island, Estoniju, Latviju i Litvaniju.

Po povratku sa dužnosti ambasadora u Švedskoj, 2002. godine, dr Dervišbegović bio je ambasador u Ministarstvu vanjskih poslova.

Predsjedništvo BiH imenovalo je u oktobru 2003. godine, dr Dervišbegovića za prvog našeg ambasadora u Norveškoj. Nažalost na ovu dužnost nije stigao, umro je u martu 2004. godine.
Generacije mladih diplomata naše zemlje sjećati nesebičnosti, takta i strpljenja sa kojima je ambasador Dervišbegović na njih prenosio svoje bogato iskustvo i diplomatsko umjeće.

Preuzeto sa stranice Ministarstva vanjskih poslova BiH

Priredio(la): admin