TUZLARIJE - VIJESTISaopštenje Saveza ˝Udruženje policije TK 1991.-1995.˝  Ratna dejstava u Republici Hrvatskoj 1991. godine, značajno su se odrazila i na na BiH, tako da je bezbjedonosna situacija postajala sve složenija i dramatičnija. Tadašnja JNA, i druge paravojne formacije, koristile su prostor RBiH, odnosno tuzlanske regije, te remetile javni red i mir u većem obimu, na način da su pripadnici istih iz dobro opremljenih vojnih kolona, pri prolazu kroz Tuzlu i ostale gradove, već naglašavali svoju zločinačku namjeru, pucajući iz svih vrsta vatrenog oružja, i to bojevom municijom, po urbanom dijelu grada Tuzle i šire, pa i na Jalsku džamiju, što je ulijevalo strah, nesigurnost i zabrinutost građana.Iz tih je razloga i održana vanredna sjednica Skupštine Opštine Tuzla, 24. oktobra 1991. godine. Kako se približavao početak agresije na BiH, postajalo je sve agresivnije narušavanje javnog reda i mira u većem obimu, izazvano nasilnim oduzimanjem vojne dokumentacije starješina JNA od općinskih sekretarijata narodne odbrane i nasilnim mobilisanjem značajnog broja vojnih obveznika bošnjačke i hrvatske nacionalnosti za ratne operacije u Kninu. S obzirom da je JNA oduzela oružje Teritorijalne odbrane BiH i stavila ga u svoje magacine i pod svoj nadzor, i da je uveden embargo UN-a na naoružavanje branilaca BiH, poštujući Ustav i važeće Zakone u tom vremenu, Predsjedništvo SRBIH donijelo je 19. septembra 1991. godine, Odluku na osnovu koje je MUP izdao 20. septembra 1991. godine, Naredbu o mobilizaciji cjelokupnog rezervnog sastava milicije. Naredba je istog dana sprovedena u Tuzli i ostalim općinama sjeveroistočne Bosne, i u skladu sa nacionalnom strukturom stanovništva svi koji su tada mobilisani upućeni su u stanice milicije Svi mobilisani pripadnici dosljedno su sprovodili važeće zakonske propise, prije svega u sprečavanju narušavanja međunacionalnih odnosa, podjele pripadnika MUP-a na nacionalnom principu, jer svaka podjela među pripadnicima bezbjednosti uslovljavala je podjelu teriotorije, odnosno općine, na nacionalnoj osnovi što su agresori u strategiji podjele BiH i planirali. Ovi sastavi su obezbjedili pravo na život i imovinu, sprječili etničko čišćenje, privatno samoorganizovanje na nacionalnoj osnovi bilo kakvih privatnih grupa i formacija, odnosno paravojnih formacija, sprječili silovanja, pljačke, ubistva i druge oblike kriminaliteta koji prate neposrednu ratnu situaciju i rat kao najgore društveno stanje. Ovi sastavi su, predhodno, obezbjeđivali i održavanje referenduma za cjelovitu, suverenu, nezavisnu, demokratsku BiH. Pripanici MUP-a su prvi prihvatili odbranu suveriniteta i teritorijalnog integriteta BiH od nastupajuće agresije i obezbjedili značajne materijalne i ljudske resurse u formiranju teritorijalne odbrane odnosno Armije RBiH i skupa s njima, do kraja rata, do potpisivanja mirovnog ugovora u Dejtonu, osim uobičajenih poslova i zadataka javne bezbjednosti, učestvovali i u odbrani BiH, gdje su u periodu 1991.-1995. njih 100 dali svoje živote. Predsjednik Saveza Mr. Meho Bajrić |