TUZLARIJE - VIJESTIUdruženje pripadnika policije 1991.-1995. ˝4. april˝ Tuzla Podsjećanje na značaj 4. aprila 1992. godine U povodu obilježavanja 4. aprila, danas je održana press konferencija Udruženja pripadnika policije 1991.-1995. "4. april" Tuzla na kojoj su bili prisutni: Meša Bajrić, Nikola Slavuljica, Šemso Softić, Osman Sarajlić, Hajrudin Imširović i Mehmedalija Šljivić.  Udruženje policajca osnovano je prije dvije godine u cilju njegovanja tradicije obilježavanja značajnih datuma i podsjećanja na događaje od prije dvadeset godina, a koji su bili veoma značajni za sudbinu građana našeg grada. O početku agresije na Bosnu i Hercegovinu, stanju u Tuzli, organizovanju policajca i mobilizaciji stanovništva govorio je Meša Bajrić, a s obzirom na važnost teme prenosimo izvještaj koji je pripremljen u cilju informisanja javnosti i educiranja novih naraštaja.  Povlačenjem jedinica Jugoslovenske narodne armije iz Slovenije i Hrvatske, krajem 1991. i početkom 1992. godine, JNA je izvršila "tihu" okupaciju Bosne i Hercegovine, dakle, prije njenog međunarodnog priznanja. Stavljajući se u funkciju veliko-srpskog projekta, JNA je oduzela oružje Teritorijalne odbrane BiH i stavila ga u vojne magacine pod svoju kontrolu. Embargo na oružje, koji je bio nametnut u septembru 1991. godine od strane Savjeta za bezbijednost Organizacije ujedinjenih nacija, onemogućio je legalne organe BiH da obezbijede naoružanje, municiju i ostala materijalno-tehnička sredstva za odbranu od predstojeće agresije. U realizaciji koncepta "velika Srbije" Tuzla je bila od prvorazrednog značaja za povezivanje Srbije sa Kninskom krajinom. Osnovna procijena je bila da, u slučaju da izgube glavnu komunikaciju Beograd-Bijeljina-Tuzla-Doboj-Banja Luka-Knin, plan "RAM" bi se doveo u pitanje. Zato se povlačenjem snaga JNA iz Slovenije i Hrvatske vrši koncentracija snaga na prostorima sjeveroistočne Bosne koja je tada "pokrivena" tzv. "sistemom rešetke" kako bi se uz aktivno učešće SDS-a i srpskih paravojnih snaga u cjelosti obezbijedila kontrola na ovoj teritoriji. Četvrta oklopna brigada iz Jastrebarskog razmještena je oko Tuzle, padobranski bataljon iz Niša i vazdušna ekskadrila iz Pule na Aerodrom Dubrave kod Tuzle, artiljerijska brigada iz Slovenije na prostorima Bijeljine, protivoklopna brigada iz Đakova na prostorima Brčkog, Obudovca i Lončara. Sedamnaesti korpus JNA oružje je izmjestio u opštine sa većinskim srpskim stanovništvom (Šekovići, Lopare, Ugljevik), koje je gotovo u svim selima bilo dobro naoružano. Poslije krvavog masakra nad nedužnim muslimanskim stanovništvom u Bijeljini, postalo je očigledno da će se agresija proširiti na ostale krajeve sjevernog Podrinja, kao i na područja koja se graniče sa opštinom Tuzla. Prateći razvoj situacije na području Općine i njenom okruženju, Skupština općine Tuzla održala je 3. aprila 1992. godine vanrednu sjednicu. Na dnevnom redu bila je samo jedna tačka - razmatranje bezbijednosne situacije. Polazeći od činjenice da vojni organi nisu, i pored ranijeg uvjeravanja, dali saglasnost za mobilizaciju jedinica Teritorijalne odbrane Tuzla, i da su i dalje držali naoružanje i materijalno-tehnička sredstva pod svojom kontrolom, usložilo je političko bezbjednosnu situaciju do dramatičnih razmjera. Sve ovo, doprinjelo je da se mogu usložiti i međunacionalni odnosi, da dođe do jednonacionalnog samoorganizovanja građana što bi u krajnjem bilo pogubno za ovaj prostor i šire. U takvim prilikama, 4. aprila 1992. godine, na prijedlog načelnika Stanice javne bezbijednosti, Savjet za narodnu odbradnu Opštine Tuzla prihvatio je zakazivanje vanredne sjednice, hitnog karaktera, Skupštine opštine Tuzla koja je telegrafski i telefonski zakazana i održana u 17 sati istog dana. Na samom početku sjednice, načelnik SJB je delegatima predložio da se zbog novonastale bezbijednosne situacije, u interesu očuvanja dobrih međunacionalnih odnosa, imovinske i lične sigurnosti građana, u svim mjesnim zajednicama formiraju rezervne stanice milicije (policije) u kojim bi rukovodili i komandovali pripadnici aktivnog sastava MUP-a, u skladu sa Zakonom o unutrašnjim poslovima RBiH i Pravilinika o vršenju službe javne bezbijednosti. Na kraju sjednice, Skupština opštine Tuzla prihvatila je koncept odbrane o formiranju rezervnih stanica milicije u svim mjesnim zajednicama opštine Tuzla . Istog dana, poslije održane sjednice Skupštine opštine Tuzla oko 19 časova, građanima Tuzle se, putem Radio-Tuzle, obratio načelnik Stanice javne bezbijednosti Tuzla. Razgovor sa njim vodio je novinar Želimir Mlađenović. Nakon što je građane upoznao sa stanjem u gradu i zaključcima Skupštine opštine Tuzla, uputio im je poziv da se jave u svoje mjesne zajednice radi formiranja ratnih stanica milicije. Odaziv je bio iznad očekivanja. Za nepuna 24 sata, formirane su ratne stanice milicije u svim mjesnim zajednicama, izuzev Gornjim Čaklovićima i Kovačevu Selu. Bilo ih je 37, i u njima je već tada bilo oko 2.200 naoružanih ljudi. Broj prijavljenih dobrovoljaca bio je nekoliko puta veći od broja oružja sa kojim se raspolagalo. U sklopu ukupnih priprema za odbranu Tuzle, poseban značaj ima Odluka o formiranju 37 ratnih stanica milicije. Ove stanice milicije i manevarske jedinice bile su u prvo vrijeme jedina snaga koja je branila Tuzlu. Na historiskoj sjednici od 4. aprila 1992.godine, donijeta je odluka koja je praktično značila mobilizaciju ljudstva i opreme za odbranu našeg grada i međunarodno priznate države Bosne i Hercegovine. S.M. |