TUZLARIJE - VIJESTIKapija - sjećanje na sve civilne žrtve rata u Tuzli Pamtimo i opominjemo Zvanična ceremonija komemorativnog obilježavanja dvanaeste godišnjice zločina na Kapiji otpočela je u 20:30 sati, na onom istom mjestu na kojem je 25. maja 1995. godine, granata ispaljena sa ozrenskog položaja Vojske Republike Srpske ubila 71 i ranila 124 Tuzlaka. Znali su dobro šta rade. Ciljali su trg u čijoj blizini nema ništa ni što liči na vojni objekat. Dobro su znali da će se u prekrasnoj majskoj noći na Kapiji nalaziti stotine mladih Tuzlaka, baš kao i noćas, dvanaest godina poslije.  Ciljali su da ubiju baš kao što su to radili cijelog rata. Od 15.05.1992. do 25.08.1995., Vojska Republike Srpske pod komandom Radovana Karadžića i Ratka Mladića u Tuzli je granatama ubila preko 200 a ranila preko 1000 civila. Tuzla ih nije zaboravila. Zato je noćašnja komemoracija posvećena i ubijenoj mladosti na Kapiji i svim ostalim civilnim žrtvama granatiranja Tuzle od 1992. do 1995. godine.  Polaganje cvijeća i vijenaca propraćeno je čitanjem imena svih civilnih žrtava. Granate nisu birale ni vjeru ni naciju, ubijale su Tuzlake. Zato su se noćas na Kapiji učile i fatihe, izgovarale molitve, palile svijeće, odavala počast šutnjom, kako je ko znao i umio.    Pamtimo i opominjemo Do 15.maja 1992. godne, JNA, razne paravojne formacije iz Srbije, kao i Karadžićeva i Mladićeva vojska, počinili su mnoge zločine u Bosni i Hercegovini. U selu Ravno zločin je počinjen 12.oktobra 1991. godine. U aprilu i prvoj polovici maja 1992. godine, počinjeni su strašni ratni zločini nad civilnim stanovništvom u Bijeljini, Zvorniku, Bratuncu, Vlasenici, Foči, Višegradu, Sarajevu, Brčkom, Prijedoru i drugim mjestima, o čemu postoje i pravosnažne presude Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju u Hagu i presude Državnog suda Bosne i Hercegovine. U svim gradovima i selima, koje su JNA, paravojne formacije iz Srbije i Karadžićeva i Mladićeva vojska okupirali, počinjeni su najteži ratni zločini nad građanima BiH, uključujući i zločin genocida. Organizovano i sistematski su ubijali, silovali i protjerivali civilno stanovništvo. Ove vojske su, gradove koje nisu mogli okupirati, izložile opsadi i neprekidnom granatiranju, sa ciljem da, makar sa distance, ubiju što više ljudi. 15. maja 1992. godine jedinice JNA i srpske paravojne formacije, koje su 12. maja 1992. godine, u Banjaluci transformisane u Vojsku Republike Srpske pod komandom Radovana Karadžića i Ratka Mladića, realizovale su planirani napad na Tuzlu. Od tada su jedinice Vojske Republike Srpske, posebno one koje su bile razmještene u rejonu Majevice i Ozrena, permanentno provodile vojnu strategiju granatiranja Tuzle i ubijanja njenih građana. U periodu od 15. maja 1992. pa do 25. avgusta 1995. Tuzla je tučena hiljadama projektila raznih vrsta i kalibara. Oko 90 odsto tih projektila ispaljeno je sa lokaliteta Majevica, a ostalih 10 odsto sa lokaliteta Ozren. Tuzla je u tom periodu granatirana minobacačima; haubicama; topovima; tenkovima i raketama zemlja-zemlja, ali i kasetnim projektilima. Većina projektila je ispaljivana sa Majevice – lokaliteti Ostojići, Cviljevina, Makin stan, Površnice, Ploče, Modrašnica, Kapljevac, Greda. Tenkovi su uglavnom djelovali sa puta koji povezuje Površnice sa Modrašnicom. Sa namjerom da ubiju što više civila, Karadžićevi i Mladićevi vojnici su, osim iz pravca Majevice, povremeno i iznenadno, Tuzlu garanatirali i iz sasvim drugog pravca, iz pravca Ozrena. Način granatiranja Tuzle i vrste ispaljenih projektila ukazuju na osnovni cilj agresora, a to je usmrtiti i raniti što veći broj civilnog stanovništva. Haubički, topovski i tenkovski projektili kojima je najčešće tučena Tuzla pripadaju skupini parčadno-rušećih, koji se nakon aktiviranja rasprskavaju u prosjeku na 1000 do 1.500 parčadi. Od toga 25 procenata ima ubitačno dejstvo. Opasnost djelovanja ovakvim projektilima se uvećava zbog toga što padaju na čvrstu – asfaltnu podlogu. Granatiranje Tuzle predstavljalo je sistematsko terorisanje stanovništva. Tome svjedoči i činjenica da je agresor često primjenjivao metodu ispaljivanja samo po jednog projektila u nepravilnim vremenskim razmacima od 45 do 60 minuta. Zna se da je prvi projektil najopasniji. Od njega civili u urbanim zonama masovno stradaju. Od ukupnog broja projektila kojim je gađana Tuzla samo 5 odsto odnosi se na selektivno djelovanje po lokalitetu Kasarne u Solini, industrijskoj zoni i releju na Ilinčici. Ostalih 95 odsto projektila ispaljeno je na urbano područje opštine. Do sada je utvrđeno, da je u periodu od 15.05.1992. do 25.08.1995., na ovaj način, Vojska Republike Srpske pod komandom Radovana Karadžića i Ratka Mladića u Tuzli, ubila preko 200 a ranila preko 1000 civila. Pamtimo i opominjemo V.K.-S.M.-A.K. Priredio(la): V.K. |