TUZLANSKI DOSJELjetno računanje vremena počinje u nedjelju, sat se pomjera naprijed  U skladu sa Zakonom o računanju vremena (“Službene novine Federacije BiH”, br. 24/97 i 50/03), ljetno računanje vremena počinje 25. marta 2012. godine, tako što će se pomjeranjem za 60 minuta unaprijed vrijeme u 2 sata 00 minuta 00 sekundi računati kao 3 sata 00 minuta 00 sekundi, saopćeno je iz Federalnog ministarstva rada i socijalne politike.
S obzirom da je riječ o federalnom zakonu pomalo je žalosno da se u ovoj državici ni vrijeme ne računa po državnom već po entitetskim zakonima. Kad je već tako šteta je što entiteti ne pomjeraju kazaljke različitog datuma pa da imamo i taj cirkus. Recimo, kreneš iz Tuzle za Doboj u podne i nakon sat vožnje dođeš u Doboj u podne. Inače, ljetno računanje vremena počinje posljednje nedjelje u martu, a završava se posljednje nedjelje u oktobru kada počinje zimsko računanje vremena. Ljetno računanje vremena kod nas je uvedeno prvi put 27. marta 1983. goidne. "Službeno vrijeme" u svijetu pomjera se unaprijed u poznu zimu ili rano proljeće, a vraća unazad u jesen, najčešće za jedan sat, ali tačan broj sati i datumi izmijena određuju se na lokalnom nivou i podložni su promjenama. Pomjeranje kazaljki u zapadnoj Evropi uvedeno je početkom 70-ih godina, čime se "produžava" dan i omogućuje ušteda u potrošnji električne energije, povećava produktivnost, poboljšava prilagođavanje ljudi i radni dan čini efikasnijim. Sve evropske zemlje koriste ljetno vrijeme, a datum pomjeranja kazaljki različit je od države do države. Na sjevernoj hemisferi ljetno vrijeme počinje posljednje nedjelje u martu ili prve nedjelje u aprilu. Od 2002. godine zemlje članice EU-a, kao i ostale zemlje u Evropi odredile su da početak ljetnog vremena počinje posljednje nedjelje u martu i završava posljednje sedmice u oktobru. Island je jedina evropska zemlja koja ne pomijera satove. Na južnoj hemisferi početak i kraj ljetnog vremena je obrnut u odnosu na sjevernu. Pojedini astronomi su, međutim, protiv pomijeranja kazaljki i vještačkog "produženja" dana, jer smatraju da prirodu ne treba "mučiti", makar se to pravdalo i ekonomskom računicom. A.M. |