TUZLANSKI DOSJEDa se ne zaboravi Na današnji dan 1992. godine četničke granate su ubile desetoro Tuzlaka Drugi decembar 1992. godine za Tuzlu i naselje Slatina je bio dan užasa. Tog dana su četničke granate zauvijek ugasile živote naših deset sugrađana, Bošnjaka, Srba i Hrvata. Granate ispaljene sa položaja Vojske Republike Srpske na Majevici, na Slatini su ubile Šefiku Bajić (1949), Amira Mujačića (1949), Amela Žunića, Ivicu Bajtala, Emiru Sarajlić (1953), Milenu Ljubojević (1957), Blagoja Jovića (1938), Hasniju (Alija) Jusufović (21.10.1960 – teško ranjena preminula je 9.12. iste godine) i Faruka Šakambeta, dok je na desetine civila ranjeno. Istoga dana, u Rudarskoj ulici, četničkom granatom ubijena je djevojka Danijela Miholić. Među poginulima na pijaci na Slatini, gdje su naši sugrađani tokom rata pokušavali da zarade i prežive, bila je i žena u poodmakloj trudnoći.  Nakon što su 15. maja 1992. godine tuzlanske patriote izvojevale odlučujuću pobjedu pri napadu agresorskih snaga na grad i njegove stanovnike, počelo je sistematsko i bezdušno granatiranje gradskog područja Tuzle. U periodu od 15.05.1992. pa do 25.08.1995. Tuzla je tučena sa 1420 projektila raznih vrsta i kalibara. Oko 90 posto tih projektila ispaljeno je sa lokaliteta Majevice, a ostalih 10 posto sa lokaliteta Ozren. Tuzla je u tom periodu granatirana minobacačima 120 mm, haubicama 105 mm, 122 mm i 155 mm, topovima 76 mm, 85 mm i 130 mm, tenkovima i raketama zemlja-zemlja tipa «Volhov» i kasetnim projektilima. Granatiranje Tuzle 11.maja 1994.godine Granatiranje Tuzle 1995. godine Građani Tuzle su stradali prilikom odlaska na posao, čekajući autobuse gradskog saobraćaja, prilikom ispraćaja poginulih i umrlih (sahrane), a neki i u svojim kućama i stanovima. Tokom djelovanja artiljerije Istočno-bosanskog korpusa Vojske Republike Srpske pričinjena je i značajna materijalna šteta na stambenim, privrednim i poslovnim objektima i gradskoj infra-strukturi. Suprotno Ženevskim konvencijama artiljerija Istočno-bosanskog korpusa Vojske Republike Srpske djelovala je i po objektima Univerzitetsko-kliničkog centra na Gradini. Podsjećamo, Vojska Republike Srpske pod komandom Radovana Karadžića i Ratka Mladića u Tuzli je, u periodu od 1992. do 1995. godine, granatama ubila više od 200, a ranila preko 1000 civila. Za sistematsko terorisanje i ubijanje naših sugrađana još niko nije osuđen, osim u slučaju masakra na Kapiji 25.05.1995. godine. Za zločin nad mladošću Tuzle osuđena je tek jedna osoba, major Vojske Republike Srpske Novak Đukić, kojeg je Sudsko vijeće Suda BiH proglasilo komandno odgovornim za ovaj zločin i osudilo na 25 godina zatvora. S.P. |