TUZLANSKI DOSJENajava za srijedu 8. maja u 19 sati u Galeriji Bosanskog kulturnog centra u Tuzli Izložba kreativne fotografije: Posuđeno vrijeme U srijedu 8. maja 2013. godine, u Galeriji Bosanskog kulturnog centra u Tuzli, bit će otvorena izložba kreativne fotografije „Posuđeno vrijeme“, tuzlanskog fotografa Faruka Ibrahimovića. Otvaranje će biti upriličeno u 19.00 sati. Izložba se organizuje u povodu pet decenija umjetničkog rada Faruka Ibrahimovića.  O autoru: Faruk Ibrahimović se fotografijom počeo baviti potkraj 1950-tih. Bio je aktivan u Foto-klubu Gimnazije u Tuzli, a kasnije u FKK «Tuzla» i «Lukavac». Prvu fotografiju izložio je 1963.godine, a od tada do danas učestvovao je na oko 170 kolektivnih izložbi (u zemlji i inostranstvu) i osvojio 50 nagrada. Održao je 30 samostalnih izložbi i video prezentacija u zemlji i inostranstvu. Bio je član žirija ili selektor klupskih i međuklupskih izložbi u BiH, te član žirija međunarodnih izložbi u inostranstvu. Kao student u Sarajevu radio je za list "Naši dani", a od sredine 1970-tih do sredine 1980-tih radio je kao fotoreporter za novine i časopise u bivšoj Jugoslaviji i objavljivao fotografije u monografijama i raznim publikacijama. Digitalnom fotografijom počeo se baviti 1986.godine, održao je nekoliko predavanja o digitalnoj fotografiji i napisao više novinskih tekstova. Dobio je priznanje za doprinos u unapređenju fotografije u BiH (1999.g.) od Zajednice tehničke kulture TK Tuzla. Nosilac je domaćeg zvanja majstor fotografije i međunarodnih AFIAP i EFIAP (zvanja koja dodjeljuje Svjetska organizacija za umjetničku fotografiju). Ove godine navršava se 50 godina u otkako je u kreativnoj fotografiji i ovom izložbom započinje obilježavanje tog zlatnog jubileja. Iz predgovora katalogu MAGIČKI REALIZAM NA FOTOGRAFIJI FARUKA IBRAHIMOVIĆA (Nišani kao inspiracija na umjetničkim fotografijama Faruka Ibrahimovića) .... U nišanu na fotografiji Faruka Ibrahimovića se prelama niz značenjskih silnica i sve su te silnice zasvođene onim što je produkt njegovog sopstva – stvaralačkom magijom kao demijurškom energijom koja se transformira u umjetničko djelo! Sve nam ovo omogućuje da se poslužimo jednom parabolom: ako je kod pjesnika duša materijalni ekvivalent njegove inspiracije, onda je Faruku Ibrahimoviću kamera ekvivalent njegove inspiracije. On njome diše, njome razumijeva svijet oko sebe, tome svijetu traži unutarnje smislove koji se umnožavaju i omogućuje nam da taj svijet vidime u daleko složenijem značenjskom spektru od njegove puke pojavnosti. Čini to čak i sa oblacima, u pejsažnim prizorima, u geometriziranim formama. U toj ravni se javljaju i njegovi nišani. Faruk Ibrahimović traži. Taj njegov nagon nije identičan sa istraživanjem, bez obzira što se nalazi u graničnom prostoru s njim. Istraživanje je zadatak, zasnovan na racionalnom, tražinje je rad intuicije, intuicija je komponenta tvoračkog, tvoračko pokreće emociju, amocija aficira svijest umjetnika, svijest zaokružije kreativni čin. Ovu putanju može proći samo umjetnik od nerva. I samo iz takvog postupka se može osloboditi ono duhovno bogatstvo koje u sebi nosi naboj poetskog. U poetskom slogu predmetni sloj prestaje biti grafem, vodič u tajnovito, pretače se u metaforu, u vizualni spektar, u ono što i jeste krajnje djelatno osvjedočenje njegove inspiracije - poetsko zborenje. (Vojislav Vujanović) |